Zam istedim patrondan. "Zor dönem" dedi. Sonra kendine yeni araba aldı. Güldüm sadece, başka ne yapabilirdim ki.

İş yerinde herkesle iyi geçiniyorum ama kimseyle gerçekten konuşamıyorum. Performans gibi her gün.

Patronum bugün toplantıda benim hazırladığım sunumu sanki kendisi yapmış gibi anlattı. Kimse fark etmedi. Ben de sesimi çıkarmadım. Çıkaramıyorum zaten.

İşten çıkarıldım, kimseye söylemedim. Her sabah kalkıp işe gidiyormuş gibi çıkıyorum evden. Oturup iş arıyorum kafede. Ailem bilmiyor.

Üniversiteden mezun olalı 2 yıl oldu. Hala alanımda iş bulamadım. O kadar emek verdim, o kadar umutla girdim. Şimdi ne hissettim bilmiyorum.